فکر اشکامو نکن چشمامم عادت می کنه

آسمون به چشم خیسم داره حسادت می کنه

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه عادت از یاد من و تو برود.

                 اخر چرا رفتی؟ اگر می دانستی بعد تو سمیرا اینگونه می شود هرگز ........... 

          بی تو می میرم

دلم در حسرت دیدارتو

سلام 

مصطفی من اخر چرا؟

 این رسم دوستی بود اخر چرا؟ 

من و توعهد بسته بودیم رفتی اما من منتظرت می مانم تا ابد

یاد تو هر تنگ غروب تو قلب من می کوبه            

                                                    سهم من از با تو بودن غم تلخ غروبه

غروب همیشه واسه من نشونی از تو بوده

                                                        برام یه یادگاریه جز اون چیزی نمونده

گل بهاري ام چرا بهار شد نيامدي

و غصه غصه روي هم قطار شد نيامدي

هميشه مثل آينه برابرت منم منم

چرا هميشه صبح شام تار شد نيامدي

دلم هماره تنگ مي شود براي ديدنت

و كارم آرزو و انتظار شد نيامدي

از اين زمانه ي دغل فراري ام فراري ام

تمام عمر كار من فرار شد نيامدي

خران گرفته تار و پود آشيانه ي مرا

گل بهاري ام چرا بهار شد نيامدي؟

گل بهاري ام چرا بهار شد نيامدي

و غصه غصه روي هم قطار شد نيامدي

هميشه مثل آينه برابرت منم منم

چرا هميشه صبح شام تار شد نيامدي

دلم هماره تنگ مي شود براي ديدنت

و كارم آرزو و انتظار شد نيامدي

از اين زمانه ي دغل فراري ام فراري ام

تمام عمر كار من فرار شد نيامدي

خران گرفته تار و پود آشيانه ي مرا

گل بهاري ام چرا بهار شد نيامدي؟